20 jaar didgeridoo!

Je zou verwachten dat ik na 20 jaar didgeridoo spelen euforisch zou zijn; dat ik een feestje zou geven met gratis workshops, chips en cava. Dat ik alle personen die ooit een van mijn projecten op de een of andere manier gesteund of beïnvloed hebben, zou uitnodigen voor een jam! Een gezellige bende, dat is zeker!

Euforisch ben ik zeker, maar helaas is het onmogelijk om iedereen een zitje aan te bieden op zo een feestje. De hoeveelheid chips en cava die ik zou moeten voorzien, zou me bankroet maken!

Ode én staande ovatie aan al deze mensen! Teveel om op te noemen en ik ga me er ook niet aan wagen uit schrik dat ik mensen zou vergeten.

Een didgeridoo is een magisch ding. Het brengt mensen samen en haalt het beste uit jezelf naar boven, ook al klinkt het soms als '
een scheet in een fles'. De didgeridoo opent een deur naar een wereld vol andere ietwat vreemde instrumenten. Hanghang met fujara afgekruid met een guimbarde. Klinkt als Chinees voor vele mensen en ze hebben ergens wel gelijk want minstens een van bovenstaande komt uit China. Voor deze zelfde groep mensen zijn we natuurlijk ook langharig tuig, voorzien van kilo’s piercings en inkt, gedrogeerd met natuurlijke kruiden, naakt huppelend door de natuur, om elke mogelijke moment te pauzeren en een boom te knuffelen*.
(*Je mag zelf schrappen wat niet past.)

De mensen kijken raar op als ze het bovenstaand stereotype niet zien bij een opdracht: “Jij bent maar gewoon?” Nee, ik composteer mijn eigen shit niet, heb geen wietplantage op zolder en eet geen kurken koeken. Ik woon niet in een gekraakt pand en geniet niet van een uitkering als langdurig werkloze. Ik zit heel soms is langs de kant van de straat in een druk stadscentrum om ‘ketelmuziek’ te maken en nee, ik doe dit niet om te bedelen.

Misschien heb ik wel wat speciale, niet alledaagse hobby’s; zo huppel ik verkleed als een geit rond doorheen de bossen, geef ik relaxatieconcerten tussen naakte mensen en blaas ik de ziel uit mijn lijf op lange houten buizen… Maar voor de rest ben ik ‘normaal’.

Dank u om deze ‘normale’ jongen te steunen in zijn rare uitspattingen! Dank u wel!

Ps: Ik moet misschien toch is zien voor een feestje… Winking

Didge Picknick #1 - 24


TOOT TOOT!!


blog comments powered by Disqus
TOP